De Bellamydwarsstraat die op initiatief van een
bewoners-
groep zou worden afgesloten. Na een protest van fabrikant
Haust hiertegen veegde de gemeente het besluit van tafel.
Elke stadsvernieuwingsbuurt in Amsterdam heeft
natuurlijk veel te maken met de gemeente. Sloop of nieuwbouw, herindeling van
straten, buurtvoorzieningen en nog veel meer, zijn allemaal dingen waarover de
buurt met de gemeente moet onderhandelen. In Kinkerbuurt Noord wordt dit overleg
vooral gevoerd door de overleggroep Kinkerbuurt-Noord. Deze groep is al
verschillende jaren aktief in de buurt. De Havelaarkrant ging eens kijken
wat overleg Kinkerbuurt Noord de afgelopen jaren heeft gedaan en wat ze nu aan
het doen is.
We spraken met Aleid Kappers uit de Simon Willemstraat die vanaf het begin
betrokken is geweest bij overleg-Noord.

Oude situatie Simon Willemstraat.
Aleid Kappers: " Het begin was in 1973.
Omdat in het bestemmingsplan stond dat deze buurt stadsvernieuwingsgebied is
moesten er veel plannen gemaakt worden. Ik woonde toen in een van de oude huizen
in de Simon Willemstraat. De vraag was toen of die huizen moesten worden
gesloopt. Na een buurtvergadering werd er een werkgroep gevormd die met de
gemeente ging praten. De gemeente had een projectgroep samengesteld die bestond
uit ambtenaren. Zij moesten een uitwerkingsplannetje voor dit buurtje
maken."
"Vlak na de oprichting van de werkgroep van de Simon Willemstraat
kwam er een tweede werkgroep in de buurt. De gemeente ging plotseling een
fanatiek aanschrijvingsbeleid voeren voor huizen in de Bellamy- en
Wenslauerstraat.
Dit betekende voor veel eigenaren dat ze de huizen zouden moeten slopen. Er
ontstond toen nogal wat paniek in dat buurtje. Men vreesde dat het daar dezelfde
kant op zou gaan als in de Kinkerbuurt Zuid, waar massaal gesloopt werd. De
bewoners hebben toen ook een werkgroep opgericht. Een derde werkgroep ontstond
in de Hasebroekstraat. De Algemene Woningbouwvereniging had plannen voor
renovatie van haar huizen in die straat, zodat daar ook overleg met de
projectgroep moest worden gevoerd. Er ontstonden ook werkgroepen in de
El.Wolffstraat en de Agatha Dekenstraat/de Clercqstraat die renovatie
wilden."
Aleid Kappers: "Het overleg met de projectgroep werd toen per werkgroep
gevoerd. Onderling kontakt was er alleen via het opbouworgaan. We dachten toen
dat het beter was om meer samen te werken. Je staat dan sterker in het overleg
met de gemeente en op zo'n manier kan je ook beter bekijken wat je met de buurt
in het geheel wilt."
In 1975 startte Overleg-Noord door één keer per maand bij elkaar te komen.
Aleid: "Het was toen een vrij konstante groep. De projectgroep begon ons
toen ook wat serieuzer te nemen. Ze namen op den duur ons standpunt wat betreft
behoud en herstel over."

Renovatie in de Simon Willemstraat.
"Wij vonden dat de meeste huizen in de buurt niet gesloopt maar door goed onderhoud behouden moesten blijven, met hier en daar kleine verbeteringen. Ook wilden wij bedrijven in de buurt behouden. De projectgroep nam dat standpunt van ons over, maar als iets moest gebeuren duurde het allemaal erg lang. Dan hadden ze geen tijd of er was wel weer wat anders. Ik denk dat we wel aan het lijntje gehouden zijn. De renovatie van de Hasebroekstraat heeft bijvoorbeeld heel lang geduurd. Er is wel voorkomen dat er huizen zijn gesloopt. De gemeente probeert ook meer huizen in haar bezit of in het bezit van woningbouuwverenigingen te brengen, zodat die huizen een opknapbeurt kunnen krijgen. Bouw- en Woningtoezicht schrijft ook aktiever aan."
De werkgroepen zijn ook zelf wel tot aktie overgegaan als de gemeente treuzelde.
Bijvoorbeeld, toen de gemeente de zebra in de de Clercqstraat pas in 1982 wilde
aanleggen. Bewoners hebben toen de straat afgezet met als resultaat dat de zebra
er binnen een paar maanden was.
De laatste jaren is Overleg-Noord uitgebreid met
vertegenwoordigers van Centraal wonen, de initiatiefgroep kinderdagverblijf en
de Havelaar. Er zijn ook groepen die vroeger wel op vergaderingen kwamen maar nu
niet zo vaak meer.
Aleid: "Sommige groepen leiden een sluimerend bestaan, alleen als er iets
aan de hand is in hun buurt komen ze. Het kontakt met de buurt is minder als in
het begin. De projectgroep blijft ons wel als enige overleggroep zien. Maar wij
zijn de buurt niet, wij weten ook niet wat iedereen wil. Voor de projectgroep is
het natuurlijk wel makkelijk om alleen met ons te praten, dan kunnen ze toch
zeggen dat er inspraak is geweest. Bijvoorbeeld, in de Bellamystraat was het
niet duidelijk of er huizen moesten worden opgeknaptr of moesten worden
gesloopt. De projectgroep vraagt dan ons standpunt, maar ze moesten eigenlijk
een buurtvergadering uitschrijven. Misschien moeten we ophouden met het overleg
met de gemeente, hoewel er dan heel weinig controle is. Maar dan worden de
mensen waarschijnlijk een keer goed kwaad als er iets verkeerd gaat."
Voor wie meer wil weten over Overleg Kinkerbuurt Noord: de laatste woensdagavond van elke maand vergadert deze groep in het buurthuis de Havelaar.