Slot Assumburg te Heemskerk.
Crisis, malaise, onzekerheid.
Volgens bovenstaand krantenbericht neemt men nu de allergemakkelijkste
weg, sluit 15 van de 50 gebouwen en laat men de trekkende jeugd heel leuk in de
kou staan.
Toen, in de dertiger jaren, pakte men het wel even iets anders aan,
getuige het volgende ware verhaal:
Slot "Assumburg" te Heemskerk, daterende uit het begin van de 16e
eeuw, had reeds een veelbewogen tijd achter zich door aan een groot aantal,
steeds weer afwisselende familie's huisvesting te verlenen, toen het in 1911, in
verwaarloosde staat, door de laatste eigenaar Jonkheer Hugo Gevers aan het Rijk
werd afgestoten. Deze liet de burcht onbekommerd leeg staan, wat dit oude gebouw
beslist niet ten goede kwam.
Om van alles af te zijn werd in 1932 het gehavende gebouw aan de N.J.H.C.
afgestaan, welker stichting ook al geen kapitalen bezat, maar daar wel
een oplossing voor wist, door via een oproep aan de vele werkloze jongeren
(welke toen geen enkele ondersteuning kregen) deze wist te activeren, om tegen
kost en inwoning aan het herstel te komen meewerken. Onder deskundige leiding
werd ijverig gemetseld, getimmerd, geschilderd, electra aangelegd, alles
ingericht etc.etc.... Met een capaciteit van 140 bedden doet deze geweldige
jeugdherberg al sinds een halve eeuw dienst, in welker tijdsbestek vele
duizenden jongens en meisjes de sensatie ondergingen, om een nacht tussen de
eeuwenoude muren te slapen, terwijl de wind om de torentransen, spokend
blies....
Op deze wijze zijn in die jaren vele
jeugdherbergen ontstaan, zoals b.v. jeugdherberg De Kikker bij Abcoude.
Dit bouwwerk was wel in flagranrte tegenstelling met dat van Assumburg, want het
was maar een doodgewoon houten schuurtje. Weliswaar idyllisch gelegen aan de
riviertjes Winkel en Angstel, maar was slechts voorzien van een eenvoudig
ingericht dagverblijf met daarboven, op de vliering, 10 matrassen met kussens en
dekens, meer niet...
Ook om ruimte voor de meisjes te creëren, werd een oude woonboot
aangeschaft, met veel moeite daarheen gesleept, vanaf de Winkel werd tot achter
de schuur een kanaaltje gegraven, woonboot daar in gevaren, kanaaltje weer
gedempt, een doorgang gemaakt, aldus 16 slaapplaatsen meer...
Een botenhuis erbij en zo werd dit een ideale waterjeugdherberg, alwaar
schrijver dezer heel veel weekeinden heeft doorgebracht.
Dus, zo kon het toen, in die nu versmade dertiger jaren.....
