Interview met Ali en Mohammed.       

 

De meeste buurtbewoners zijn zo langzamerhand wel gewend geraakt aan het begrip buitenlandse werknemer. Als je op een Zaterdagmiddag over de Ten Katemarkt loopt, zie je Nederlanders, Marokkanen, Turken, Surinamers, blank, bruin en zwart eendrachtig hun weekend inkoopjes doen.

Toch zijn er mensen die dit niet zo zien zitten: Nederland zou te vol zijn, buitenlanders zouden hier niet horen etc. Zonder nu met een vermanend vingertje te gaan zwaaien, denken wij wel dat veel van dit soort denkbeelden op onbegrip en angst gebaseerd zijn. Om hier wat aan te doen leek het ons, in plaats van een of ander moeilijk abstract verhaal op te hangen, beter om een paar "buitenlandse Nederlanders" aan het woord te laten.

ALI.

Ali komt uit Turkije. Hij is nu ongeveer 8 maanden in Nederland en kan zich in onze taal al aardig verstaanbaar maken:
"Oorspronkelijk komt mijn familie van het platteland, maar ikzelf woonde (evenals mijn broer) voor ik in Nederland kwam in Istanboel. Ik ben hier gekomen om natuurkunde te studeren. De opleiding staat namelijk hier op een hoger peil dan in Turkije. Gelukkig heb ik met verblijfsvergunningen en dergelijke  geen probleem gehad. Als je dat vergelijkt met problemen die andere buitenlanders hiermee hebben,en als je daarbij ziet in wat voor erbarmelijke woonomstandigheden sommige zitten."...

Mohammed.

Mohammed is een Marokkaan en spreekt pas een beetje Nederlands. Zijn Frans is vloeiend en in die taal wordt er dan ook gesproken. Mohammed vertelt:
" In de zomer werk ik in Spanje of in Marokko, in strandclubs. Dat verdient genoeg om in de winter niet te hoeven werken.
Omdat mijn moeder al lang in Nederland woont breng ik de winter dan ook hier door. Omdat ik hier eigenlijk als tourist ben heb ik geen problemen met werk- en verblijfsvergunningen, maar ik ken andere Marokkanen die er minder goed vanaf komen. Als je met je familie een woning zoekt en geen urgentiebewijs hebt dan ben je vaak slachtoffer van huisjesmelkers die vlug veel geld verdienen willen.

VERGELIJKEN.

Als ik het leven van de mensen in de Nederlandse en Marokkaanse steden vergelijk dan zijn er veel overeenkomsten. Er is, in de centra, een zekere welvaart. Buiten de steden ligt dat wel anders, daar is het armoe troef. Binnen Marokko zijn de verschillen zo groot als dag en nacht.

TOEKOMST.

Voor mij ligt er geen vraag van blijven of teruggaan naar Marokko omdat ik eigenlijk nog gewoon in mijn moederland woon. Ik heb er een eigen huis.
Wat de andere Marokkanen betreft denk ik dat een deel op den duur terug gaat en een ander deel hier blijft en steeds verder vernederlandst.  Op de lange duur kunnen ze hun eigen kultuur niet blijven handhaven."

PROBLEMEN.

"Ik denk dat veel problemen tussen Turken en Nederlanders voortkomen uit onbegrip, waar ze allebei een beetje schuld aan hebben. Een feit is, dat de Turkse kultuur tenslotte een heel andere is dan de Nederlandse. Bij Nederland vergeleken is Turkije nog een ontwikkelingsland en bovendien is onze kultuur erg islamities gericht.

TOEKOMST.

Ik weet zelf nog niet of ik terug ga naar Turkije. Mocht ik afstuderen dan denk ik van wel. Trouwens, ik denk dat dat een van de grootste problemen is. Kinderen van Turkse ouders die in Nederland geboren zijn zullen soms de Turkse taal niet meer kennen. Ze zitten op Nederlandse scholen, hebben Nederlandse vriendjes etc., terwijl hun ouders nog helemaal in de Turkse kultuur geworteld zijn.

Terug.