In de vorige Havelaarkrant kwam de dreigende verdwijning van de sociale kapperszaak al ter sprake, De heer Fris, die hier 44 jaar gewerkt heeft, stopt er mee en de huisbaas heeft een andere huurder gevonden. Nu de heer Fris uit zijn zaak weggaat vonden wij van de redaktie dat het een goed idee was om een interview met hem te houden over 44 jaar Kinkerbuurt Noord, kortom, een geknipt interview.
Na de oorlog en bevrijding.
Wat veranderde er na de oorlog in de buurt en met
de mensen ?
Na de oorlog kwam de wederopbouw, de mensen werkten heel erg hard. Vrij veel
mensen trokken de buurt uit naar andere woongebieden zoals Amsterdam Noord en
later Almere en Holendrecht. Ondanks dat bleven veel van mijn vaste klanten ook
na hun verhuizing bij mij komen. Ik voerde het prijspeil niet op. Langzamerhand
kwamen er al klanten die eerst als kind waren gekomen en nu zelf als vader
kwamen. 's Avonds gingen de mensen veel uit, de stad in of op bezoek. Dat zie je
nu minder, sommige mensen zijn bang geworden.
Na de wederopbouw kwam de bloeiperiode, de mensen
werden rijker, hoe merkte je dat in de buurt ?
Na de oorlog hadden mensen niets, toch gingen ze naar de kapper. Nu hadden veel
mensen een TV, auto en caravan, maar de buurt bleef toch hetzelfde, ondanks dat
er in plaats van de mensen die naar buiten verhuisden andere mensen in de buurt
kwamen wonen, veel studenten en mensen uit het buitenland.
In die tijd werd de buurt ook getroffen door veranderingen en kleine rampjes. De
Wenslauerstraat werd doorgebroken naar de Ten Katemarkt en er waren jaarlijkse
overstromingen.
Wanneer bent U in de buurt komen werken en waar
hebt U zich toen gevestigd ?
In 1937 heb ik een pand gehuurd in de Bellamystraat. Het duurde tot 1942 voordat
ik verhuisde naar het pand waar ik nu zit op de hoek van de Bellamydwarsstraat
en de Wenslauerstraat.
Hoe was de situatie in de buurt in de
oorlogsjaren ?
In die tijd waren er grote gezinnen met een hecht samenlevingsverband. De mannen
waren werkzaam in de boiuw, de fabriek, kantoor of werkloos. In die tijd waren
er enkele grote bedrijven in de buurt zoals de Haarlemse Inleggerij (zuurwaren
zoals zilveruitjes en augurken), Haust en de IBM.
Langzamerhand kwam de hongersnood en moest ik af en toe de winkel sluiten om
eten te gaan halen. 's Avonds was het na 8 uur doodstil op straat, de avondklok
was ingesteld en de mensen verscholen zich angstig in hun huizen. Af en toe
merkte je van speuracties naar ondergrondse activiteiten, maar in het algemeen
waren er weinig Duitsers in de buurt te zien.
De bevrijding 1945.
Door welke troepen is de Kinkerbuurt bevrijd en
wat gebeurde er daarna ?
Op 5 Mei 1945 veroverden Canadese troepen Amsterdam. De mensen waren opgelucht,
er waren allerlei feesten in de buurt, hardloopwedstrijden in de Wenslauerstraat
met prijzen die ter beschikking waren gesteld door winkeliers. Toendertijd waren
er nog de melkboer Bus, de sigarenwinkelier Boerrichter en nog een sigarenmaker.
Hebt U nog leuke voorvallen meegemaakt in die
tijd in Uw kapperszaak ?
Nou, een grap die ik wel vaker uithaalde ging als volgt. Een klant, oude bekende
natuurlijk, komt mijn zaak binnen, neemt plaats in de knipstoel en rookt
ondertussen een sigaar. Tijdens dat knipwerk knip ik dan opeens zijn sigaar af
en zeg dat de rook mij hindert. De klant reageert dan verschrikt maar ik heb
altijd sigaren in voorraad om achteraf een nieuwe te kunnen geven.
Een keer heb ik dit gedaan bij iemand's das en achtreraf kreeg hij natuurlijk
wel een nieuwe.
De toekomst.
Hoe ziet U de toekomst voor de buurt ?
Ik heb een heel groot vertrouwen in de toekomst voor deze buurt. Als je de hele
nieuwbouw en renovatie ziet en daarnaast het terugkeren van oude bewoners, dan
denk ik dat de Kinkerbuurt (Noord) en fijne buurt zal worden en blijven.
Alhoewel je dat natuurlijk nooit met zekerheid kunt weten.
U gaat op 20 December uw zaak sluiten en er is
weinig kans dat er een nieuwe sociale kapper zal komen. Wat gaat U doen ?
Ik ga inderdaad midden December dicht. Vier jaar geleden heb ik al besloten om
alleen de laatste drie dagen van de week open te zijn en nu ga ik er helemaal
een punt achter zetten. De tijd die nu vrij komt ga ik besteden aan het
vrijwillige bejaardenwerk, waar ik overigens al in zit.
Als slotwoord zou ik het volgende willen zeggen.
Ik heb in die 44 jaar erg fijn gegwerkt. Ik heb een vrij grote vaste
klantenkring opgebouwd en hier veel vrienden aan over gehouden. Daar ben ik erg
blij om.
Verder wens ik al mijn klanten prettige feestdagen en een heel voorspoedig
nieuwjaar.
20 December verdween een kleine kapperszaak uit
de Kinkerbuurt. De kapper die al 44 jaar in deze zaak werkte zette er een punt
achter. De kapper die al die tijd tegen sociale prijzen had gewerkt had zijn
huur opgezegd en de eigenaar van de bedrijfsruimte, waarin de zaak al die tijd
gevestigd was, had reeds een nieuwe huurder gevonden.
Nadat de huur was opgezegd kwam de heer Fris, die deze kapper is, in contact met
een andere jonge kapper die best wel zin had om de zaak van kapper Fris verder
voort te zetten. Maar de bedrijfsruimte was toen al toegezegd aan een ander dus
moest er iets gebeuren. De Havelaarkrant weidde een artikel aan de dreigende
verdwijning en kreeg erg veel reacties van mensen die vonden dat de
buurtkapperszaak moest blijven. De handtekeningen die dit opleverden werden naar
de huisbaas gestuurd, maar ja,....deze had de ruimte al weer verhuurd. Omdat er
weinig kans was dat het pand op de hoek van de Bellamydwarsstraat en de
Wenslauerstraat behouden zou blijven als kapperszaak werd er een vergadering
gehouden van alle mensen die hun handtekening hadden gezet tot behoud van deze
kapperszaak.
Op deze vergadering kwam duidelijk naar voren dat steeds vaker kleine winkels
uit de buurt verdwijnen en dat er slechts zeer weinig nieuwe bedrijven of
winkels bijkomen. Door deze verdwijningen wordt ook de leefbaarheid van de buurt
aangetast en hieraan wordt door niemand iets gedaan. Dus in dit geval zouden er
pogingen moeten worden gedaan om de nieuwe kapper een bedrijfsruimte te
bezorgen.
Over dit onderwerp is intussen contact opgenomen met instellingen zoals het
grondbedrijf, woningbouwverenigingen en de ambtelljke projectgroep Kinkerbuurt.
Nu deze lijntjes zijn uitgezet is het afwachten geblazen.
Uit Arizona (Amerika) kwam via e-mail de volgende reactie binnen op 4 december 2011: