Op 24 oktober 1980 stond er een verhuisauto in de
Bellamystraat voor nummer 84. Nu is dit op zich niets bijzonders, want iedere
dag staan er tientallen verhuiswagens in Amsterdam om mensen met hun have en
goed te verhuizen.
In dit geval ging het echter om de heer en mevrouw Roor, die al 53 jaar in de
Bellamystraat wonen, waarvan 47 jaar op no. 84. Ze hadden besloten om nu toch
maar naar een bejaardenhuis te gaan omdat mevrouw Roor een beetje slecht ter
been begon te worden en haar het hele huishouden in feite te veel werd.
Nu kun je tegenwoordig al op 65-jarige leeftijd in een bejaardenhuis terecht,
maar de heer en mevrouw Roor, allebei rond de 80 jaar, vonden het eigenlijk nu
pas tijd om er naar toe te gaan, al voelen ze zich nog niet zo bejaard.
Huurtje van 6 gulden.
Het echtpaar Roor kwam in 1927 in de Bellamystraat te wonen op no. 106. Dat is waar nu de nieuwe flats staan. Daar betaalden ze een huur van f.6,-- per week, alhoewel ze eerst nog een sleutelgeld hadden moeten betalen van f.90,--, wat in die tijd een behoorlijk bedrag was. Nu bestond er vroeger geen instelling zoals de gemeentelijke dienst herhuisvesting, maar de heer Roor ging naar een huisbaas toe om te vragen of hij een woning voor hen had. Na weken aan het lijntje te zijn gehouden kon de heer Roor de woning krijgen op voorwaarde dat hij eerst een klok en een kandelaar van de huisbaas kocht voor f.90,--, hetgeen dus het sleutelgeld was. Na op no. 106 te hebben gewoond zijn ze via no.86 en 82 verhuisd naar no. 84, waar ze 47 jaar hebben gewoond. De verhuizing van no. 82 naar no. 84 is eigenlijk een beetje ongewoon verlopen. Door een stuk uit de tuinenschutting weg te zagen zijn ze via de achterdeur verhuisd, terwijl de nieuwe bewoners via de voordeur naar no. 82 verhuisden.
Overstroming.
In die 47 jaar heeft het echtpaar Roor 3 maal een overstroming in de straat (en in huis) meegemaakt. Zoals bekend ligt een gedeelte van de Bellamystraat zeer laag. (op polderpeil). In de oorlog hebben de Amsterdammers eens alle bruggen open gezet om de Duitsers te pesten. Deze hebben de bruggen weer neergelaten en de stroom er af gezet met als gevolg, dat het pompgemaal ook buiten werking trad en het grondwater begon te stijgen en de straat en de huizen vol water kwamen te staan. Ook in 1954 is na een wolkbreuk de straat onder water komen te staan, waarvan we hier een foto tonen zodat u kunt zien hoe hoog het water toen stond.
Door deze overstromingen heeft het echtpaar Roor
nooit nieuwe meubels of vloerbedekking durven aanschaffen uit angst voor die
overstromingen. Nu ze zich in het bejaardenhuis hebben gevestigd hebben ze zich
terecht nieuwe meubels en vloerbedekking aangeschaft.
Het echtpaar Roor heeft in de Bellamystraat 3 kinderen groot gebracht en omdat
de woning niet erg ruim was, zoals vele Amsterdamse woningen, moesten de
kinderen op stapelbedden slapen in een tussenkamertje, waarvan de breedte amper
1.80 M was, dus even lekker uitrekken was er 's morgens niet bij.
Dorpsstraat.
Wat de straat betreft is deze wel veel veranderd
in de loop der jaren vindt het echtpaar Roor. Vroeger hadden alle huizen een
mooi voortuintje en er waren natuurlijk bijna geen auto's, zodat je bij het
boodschappen doen midden over de straat kon lopen zonder dat je gehinderd werd
door verkeer. Als je tegenwoordig van de stoep op de sraat stapt worden je tenen
er bijna afgereden.
De straat leek vroeger met al die voortuintjes en bomen veel op een dorpsstraat
en zo was het leven er toen ook.
Er zijn gelukkig veel tuintjes en bomen bewaard gebleven, wat in het voorjaar
steeds weer een prachtig gezicht is. In het afgelopen jaar zijn er zelfs weer
enkele tuintjes bij gekomen.
48 Jaar trouwe dienst.
De heer Roor is vanaf zijn 14e
jaar tot aan zijn pensionering in dienst geweest van de Stadsreiniging. Hij is
begonnen bij de gemeente Sloten, welke in 1921 werd samengevoegd bij de gemeente
Amsterdam. In zijn eerste werkzaamheden was hij een zogenaamde bij-jongen. Hij
liep dan bij de kar met een ratel, waarmee hij lawaai moest maken, zodat de
mensen wisten dat de vuilniskar in aantocht was. Het huisvuil werd toen nog met
een kar met paard opgehaald en werd gedeponeerd op de plaats waar nu de Nieuwe
Meer is.
De heer Roor heeft ook nog gewerkt als stallenknecht bij de gemeente reiniging.
Hij had er de zorg over 120 paarden.
Na de paarden kwamen natuurlijk de auto's, want de tijd bleef niet stil staan en
in die tijd heeft de heer Roor het autorijden geleerd. Er was in die tijd geen
centrale instantie die de rijbewijzen verstrekte, maar men moest wel een soort
rij-examen afleggen. De heer Roor heeft toen een rij-examen gedaan, waarvoor hij
slaagde en dit examen was tegelijk geldig voor 10 van zijn collega's die
zodoende ook het rijbewijs kregen. Het ging dus steekproefsgewijze. De heer Roor
is 14 jaar rij-instructeur geweest bij de Gemeente Reiniging en heeft totaal 160
mensen het autorijden op de vuilniswgens geleerd.
Van 1945 tot 1962 is meneer Roor opzichter geweest bij de Gemeente Reiniging en
ging daarna met een welverdiend pensioen.
Het echtpaar Roor woont nu al weer enige weken in hun nieuwe behuizing waar ze goed verzorgd worden en waar ze in een prachtige en rustige omgeving wonen en voor hen staat vast dat ze niet meer terug willen naar de Bellamystraat, al hebben ze er 53 jaar gewoond. Maar vergeten doen ze het niet en ze zullen af en toe ook nog wel eens in de buurt komen kijken.
In de Havelaarkrant van December 1984 stond een felicitatie voor het echtpaar Roor i.v.m. het feit dat ze 60 jaar getrouwd waren op 19 November 1984. De redaktie heeft kunnen constateren dat ze het prima naar de zin hebben in het bejaardenhuis, al verlangen ze soms nog wel naar de Kinkerbuurt en dan speciaal de Bellamystraaat.
Fa. Roor 60 jaar getrouwd.