Kostverloren Wetering, grenzend aan onze buurt,
met de molen van
1905 en de motorboot van 1917.)
Kostverlorenkade bij de Wenslauerstraat en de Jan
Hanzenstraat.
Keren wij weer eens terug naar "onze
Baarsjes" (zoals deze Wetering toch in de volksmond genoemd werd), want
deze buurt had zo zijn eigen bekoring, welke toch wel veelzijdig was.
Enerzijds was dit een echt landelijk gebied met warmoezerijen en veeteelt,
waarvan de Buurtschap "de Baarsjes" wel de kern vormde. Anderzijds
bevat deze omgeving een levendige industrie, zoals o.a. een tweetal molens langs
de Baarsjesweg terwijl aan de andere oever vele kleine bedrijven, maar ook
enkele flinke fabrieken tot aan het water grensden.
Daniël Willink begon dan ook in zijn
"Amsterdamsche Buitensingel":
De Baarsjes, een bekende buurt,
Vanouds 't vermaak der Amstelaaren,
waarlangs de nieuwe wetering schuurt,
Die uitlokt om te spelevaren.
Op deze afbeelding is die sfeer dan ook
duidelkijk te proeven, zoals links van de molen die onafzienbare reeks
tuinderijen (Nu Chassé- en van Speykstraat). Rechts naast die molen strekt zich
de buurtschap "de Baarsjes" uit tot aan de Tolbrug, welke hierop
duidelijk zichtbaar is, met rechts daarvan het Tolhuis van de brugwachters.
Daarachter, met die hoge schoorsteen, de Gipsfabriek van Disselkoen en de
Kok. Het grote gebouw daarvoor is van de IJzergieterij Zimmer en Zonen,
waartoe ook het daarachter liggende terrein behoorde.
Het laatste grote bedrijfspand wat we rechts op de foto zien, vinden we weer
terug links op de andere foto met die motorboot. Van dit gebouw is nog steeds
"iets" terug te vinden en wel het onderste gedeelte van de driesteens
hoekmuur, welke alweer sinds jaar en dag dienst doet als wallekant, om de
golfslag te breken, om daardoor het wegspoelen van dat smalle paadje te
voorkomen, wat vanaf de sectiepost van de Stadsreiniging naar het einde van de
Schimmelstraat loopt. Gaat U maar eens kijken naar dit degelijke stukje
metselwerk, wat alweer zo'n anderhalve eeuw de golven trotseert.
Het landelijke weggetje met de dorpsschool was toen het einde van de
Wenslauerstraat. (Wie van U heeft daar nog les gehad?)
Dat volgeladen schip wat zo langzaam voorbijvaart (geen golfslag) is vast
voorzien van een ééncylinder gloeikopmotor, waarvan je de slagen duidelijk kon
tellen. Met hun forse "kwaam-kwaam-kwaam" uitlaatslagen onderstreepten
deze motorboten de vele bedrijfsgeluiden tot een "Lied van de Arbeid",
wat TOEN zo echt bij deze buurt hoorde.