Uit stof zijt gij geboren en tot stof zult gij
wederkeren.
Ook dit Angelustorentje van De Liefde is niet meer.
U en ik, generatiegenoten van rond de
driekwart-eeuw oud, hebben alles, maar dan ook alles van het ene uiterste
in het andere uiterste gedurende ons leven geheel zien veranderen (en
verbeteren....?).
Nemen wij het verschijnsel van de voorbije decennia als uitgangspunt ten
voorbeeld:
Tot in 1940 was de kerkgang van de vele gelovigen der verschillende richtingen
behoorlijk groot en waren de vele kerkgebouwen onzer toen zo rustige en vredige
stad overvol. Stond er een geziene en goed van de tongriem gesneden prediker op
de kansel, dan nam men het zelfs voor lief, om die bijna twee uren durende
dienst (Godsdienstoefening genaamd) al staande tussen de banken mede te beleven.
De samenzang was dan groots.
Na Mei 1940 trokken de kerken steeds meer mensen aan, welke hun wereldje in
gevaar zagen komen en uit hun gezapig leventje met angst wakker geschud werden.
Toen na 1945 alles geleidelijk aan de oude proporties begon terug te brengen en
men zich er van bewust werd deze schrikbarende oorlogsperiode toch maar mooi
overleefd had, begon het kerkbezoek dan ook af te nemen. Men redde het zo ook
wel. Vanwege de ontvolking van de oude binnenstad gingen aldaar de kerken dicht,
welke rage zich alras ook over de z.g. negentiende eeuwse gordel voortzette.
Slechts de Rooms Katholieke kerkgebouwen bleven het langst overeind staan,
alvorens ook zij de sloper als laatste kerkganger verwelkomd hebben.
De R.K.Kerk De Zaaier op de Rozengracht was de
Jordaankerk waar Johny Jordaan en Willi Albertie als jeugdige koorknapen voor
het altaar hun gregoriaans gezang ten beste gaven. Na de opheffing van de
Eredienst werd hier vloerbedekking verhandeld wat een taxichauffeur deed zeggen:
"Onze Lieve Heer doet nu in tapijten."
Daarna vulden orgelklanken opnieuw de gewelven, dit vanwege een handelsfirma in
deze instrumenten, al werden door de adspirantkopers heel wat minder
stichtelijke geluiden ten gehore gebracht dan eens. Heden klinkt in deze opnieuw
gewijde ruimte weer plechtig gezang, welker melodieën ons ouderen echt in het
ongewisse brengen. Ook de voormalige Luthersche Elim Kapel in de Fred.
Hendrikstraat onderging deze radicale transformatie. De eens door de jonge
prinses Juliana geöpende Princessekerk in de van Hallstraat werd reeds tijdens
haar leven afgebroken. Door sloop werd ook de karakteristieke Koepelkerk aan het
Lleidse Bosje opgeruimd, dit ten dienste van dat Amerikaanse hotel
(blokkendoos); eveneens de oude Overtoomkerk omdat Pon daar zo nodig zijn
V.W.-Volksfietsen aan de man wilde brengen. De Vondelkerk werd een soort
handelscentrum, de Raamkerk aan de Hugo de Grootkade maakte plaats voor het
verpleeghuis De Poort, de Westerwijk aan de Adm.de Ruyterweg werd
vergader- en feestruimte, terwijl achter de nog in stand gehouden gevel van de
Lauriergrachtkerk (peperdure) koopflats gebouwd zijn, welke
intussen
( o...noodlot voor die huizenspeculant) op een minder nette manier reeds
gekraakt zijn...
Nu de St Vincentiuskerk geheel verdwenen is gaat ook de trouwe De Liefde tegen
de vlakte omdat hier parochianen niet meer veel liefde voor hun De
Liefde op kunnen brengen en hun liefde anders uitvoeren.
Liepen de Heren Predikanten eens duidelijk herkenbaar gekleed in hun statige
jas, streepjespantalon en hoge hoed en schreden de R.K. geestelijken zeer
voornaam rond in hun dusdanig lange jas over hun habijt dat de schoenen
onzichtbaar waren (wat hun de niet zo stichtelijke bijnaam Jan Jurk bezorgde)
vandaag de dag bewegen zij zich onherkenbaar tussen ons voort in hun
tegenovergestelde snit, gekleed als de minste broeder onder ons.
Bij grote veranderingen was het eens Bredero die dan ook placht te zeggen: Het kan verkeren. Als hij dit alles toen geweten had was hij beslist met stomheid geslagen en vast sprakeloos geweest.
Afbraak St. Vincentiuskerk,
gewassen De
R.K. Kerk De Liefde aan de zojuist gedempte lange Bleekerssloot in 1893.
pentekening van Clemens
Merkelbach Dit punt
is heden de hoek van de de Clercqstraat en de da Costakade.
van Enkhuizen.